سانسور شد


پ.ن1 : نگرانی ها و دلهره های دوستانم و عزیزانم را می فهمم و درک می کنم اما با تمام احترام باید بگویم که این روزها از اینکه آدرس وبلاگم را بهشان داده ام بدجوری پشیمانم. اگر قرار باشد در این دنیای کوچک مجازی ام -که نه من در آن شخصیت شناخته شده ای هستم و نه خوانندگان آن بی شمار- هم نتوانم بنویسم که دیگر باید فاتحه ی خودم را بخوانم !!!

پ.ن2: از همه دوستانی که در این چند روز تلفن هایشان را جواب ندادم معذرت می خواهم؛ باور کنید شوخی کردن هم حال و حوصله می خواهد که من ندارم.